vrouwenbond

Meer over Bondsdag

Verslag van de Bondsdag 1 oktober 2026

Verslag van de Bondsdag van de Hersteld Hervormde Vrouwenbond, gehouden op 1 oktober 2026 in de Bethelkerk te Lunteren

Het thema van deze 18e Bondsdag is ‘De offerdienst’ met als deelthema’s de betekenis voor Israël en de betekenis voor ons.

Terwijl de laatste bezoekers nog binnenlopen, beginnen we met het zingen  van ps. 50  :  2 en 3.  Daarna neemt mw. W.G. van Vlastuin-Wiersma het woord.

Zij heet ieder hartelijk welkom, in het bijzonder de sprekers  (met hun vrouw), de muzikanten, en genodigden die aanwezig zijn.

Ds. W.F. ’t Hart begint de dag met gebed en het lezen van Psalm 50. Vervolgens spreekt hij over de betekenis van de offerdienst voor het volk Israël. Hij behandelt daarbij vier belangrijke vragen.

Allereerst: waar is de offerdienst begonnen? Niet pas bij Kaïn en Abel, maar al in het Paradijs. Nadat Adam en Eva hadden gezondigd, gaf de Heere hun dierenvellen. Hierin zien uitleggers een eerste aanwijzing van het offer. God Zelf wees de weg van het offer en maakte daarmee duidelijk dat schuld bedekt en verzoend moet worden. Het offer heeft daarom vanaf het begin een genadekarakter.

Vervolgens wordt gevraagd wanneer de offerdienst is geëindigd. Met Christus’ sterven aan het kruis en Zijn woorden „Het is volbracht” zijn de oudtestamentische offers tot hun vervulling gekomen. Hebreeën 10 wijst daarop. De offergedachte heeft echter nog steeds betekenis, bijvoorbeeld in de „dienst der offerande”. Belangrijk is vooral dat Gods kinderen Christus mogen kennen als hun Zaligmaker. Openbaring 5 spreekt over het Lam dat staat als geslacht.

Ten derde staat de noodzaak van het offer centraal. Zonder bloedstorting is er geen vergeving. Het offerdier stierf als plaatsvervanger van de schuldige. Daarmee werd zichtbaar dat de dood die de mens verdiend had, door een ander werd gedragen. Dit wees vooruit naar Christus, Die Zichzelf in de plaats van zondaren gaf en zo schuld en straf droeg.

Ten slotte benadrukt ds. ’t Hart de betekenis van het offer voor het hart. Psalm 50 laat zien dat uiterlijke offers zonder een oprecht en verslagen hart God niet behagen. Israël moest leven van de verzoening die God door het offer gaf. Het grootste wonder is dat ook wij door genade mogen rusten op het volbrachte offer van Christus. Alleen door Hem wordt de weg tot verzoening met God geopend.

Vervolgens zingen wij psalm 4: 3 en 4 en daarna brachten Wouter Schalkoort op het orgel en Ton Burgering op de piano een muzikaal intermezzo ten gehore over Ps. 40 en ‘Lam Gods dat zo onschuldig’.

Ds. H. Ottema presenteert namens de Commissie Evangelisatie het nieuwe project  ‘Geef het Woord door, evangelisatieposten en inloophuizen HHK’ waarvoor geld ingezameld wordt in het komende jaar.

Alle informatie hierover kunt u vinden op de website van de Vrouwenbond.

Mw. I. de Vogel-Schouten geeft een inkijkje van het werk wat er gedaan wordt in de Bijlmer. O.a. wordt er kinderclub gehouden vanaf 2021. Ook wordt er iedere zomervakantie een bijbelweek gehouden met 40 vrijwilligers. Dan worden er 200 kinderen bereikt.

Ine geeft de vraag mee: Ben ik het enige Evangelie voor mijn naaste?

Geven voor de actie is mooi, maar als we het met ons hart doen, geeft het viervoudige vrucht: voor de kinderen, voor de mensen en evangelisten in de posten en voor onszelf.

Hierna zingen we ps. 50 : 5 en 9.

Vervolgens doet mevrouw Van Klinken nog enkele huishoudelijke mededelingen.

Onder andere wordt meegedeeld dat het kerstdeclamatorium opnieuw op de website te vinden is. Hierover worden van tijd tot tijd vragen gesteld. Mocht u het declamatorium willen aanpassen of er iets aan willen veranderen, dan staat u dat uiteraard vrij.

Ds. ’t Hart eindigt de morgenbijeenkomst met dankgebed en vraagt een zegen voor de maaltijd. Dan is er pauze met de gelegenheid om elkaar te ontmoeten en de verkoopkramen te bezoeken.

Na de pauze zingen we ps. 84:1.

Ds. A.S. Middelkoop leest Leviticus 16:1-22 en Romeinen 12:1 en spreekt over het thema: „De betekenis van de offerdienst voor ons.” Als leidraad gebruikt hij onder andere 1 Petrus 2:5.

De offers in het Oude Testament wijzen allemaal heen naar het volmaakte offer van Jezus Christus. Hij is niet alleen door God gezonden, maar is Zelf gekomen en heeft Zich vrijwillig voor zondaren gegeven. Hij bracht het grootste offer door Zichzelf te geven. Zijn plaatsvervangend offer is volkomen genoeg voor de verzoening met God. Niet onze eigen offers of goede werken kunnen ons redden; alleen Christus kan dat.

Wie door Gods genade tot Christus wordt gebracht, hoeft niet langer te proberen zichzelf door goede werken bij God aanvaardbaar te maken. Christus heeft het volbracht. Vanuit die genade ontstaat juist het verlangen om voor Hem te leven. Dit wordt verbonden met de drie ambten van Christus uit Zondag 12. Als Profeet vernieuwt Hij ons denken, als Koning regeert Hij over ons hele leven en als Priester heeft Hij Zichzelf geofferd en leert Hij ons ons leven aan Hem toe te wijden.

Romeinen 12:1 roept op om ons hele leven als een levend, heilig en voor God aangenaam offer te geven. Dit betreft niet alleen bijzondere momenten, maar juist het dagelijkse leven: ons werk, gezin, de gemeente en onze omgang met anderen. Alles mag een dankoffer aan de Heere zijn.

Daarvoor is een vernieuwing van ons denken nodig. We mogen niet leven volgens het patroon van de wereld, maar ons door Gods Geest laten vernieuwen. Dan ontstaat een verlangen om niet langer vooral voor onszelf, erkenning of waardering te leven, maar voor de Heere.

Dit komt praktisch tot uiting in werken van barmhartigheid: zorgen voor kinderen en kleinkinderen, klaarstaan voor anderen en hulp bieden waar dat nodig is. Niet om iets bij God te verdienen, maar uit dankbaarheid voor Christus.

De centrale vraag is daarom: Voor wie leef ik? Mag ons leven door Gods genade een lofzeggende dienst en een dankoffer aan de Heere zijn.

Dan mogen we weer luisteren naar een muzikaal intermezzo over ‘Op U mijn Heiland blijf ik hopen’ en ‘Alle roem is uitgesloten’.

Vervolgens is er gelegenheid om vragen te stellen aan ds. ’t Hart en ds. Middelkoop.

Er kwam o.a. een vraag over de eenzaamheid van ouderen. Wat kunnen we tegen hen zeggen? Het is goed om er als jongeren heen te gaan, want wij kunnen veel van hen leren. Laten we dat ook tegen hen zeggen, zodat zij zich weer van waarde voelen.

Hierna zingen we ps. 84 : 2 en 6 en spreekt mw. Van Vlastuin de dank uit aan allen die meegewerkt hebben om deze dag te doen slagen. En zij maakt de opbrengst van de collecte voor het project bekend, € 3.255,65 ( de collecte voor de onkosten bedroeg € 1.587,92).

Als afsluiting van de bondsdag zingen we nog twee coupletten van ‘Vaste rots van mijn behoud’ en sluit ds. Middelkoop af met dankgebed.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  • © hersteld hervormde kerk 2026