vrouwenbond

Meer over Regio's

Nieuws uit de verenigingen

Onderstaand een vraaggesprek met mw. A. de Leeuw-van Hell, presidente van de ‘Vrouwen Bijbelstudiekring’ te Woudenberg.

U heeft lang in het buitenland gewoond. Kunt of wilt u iets vertellen over het kerkelijk leven onder vrouwen daar?
In mijn studententijd heb ik mijn eerste Bijbelstudie gevolgd in Pretoria en in een ziekenhuis in een zwart thuisland. Later na mijn huwelijk heb ik in Canada de eerste vrouwen Bijbelstudiekring bijgewoond. Dit was een eerste heel bijzondere ervaring en zo kwam de eerste liefde voor het verenigingswerk. Na onze verhuizing naar Engeland nam ik mij voor zelf serieus Bijbelstudie te blijven doen. Maar wanneer je alleen bent valt het niet mee je steeds opnieuw hiervoor te motiveren. In 1989 zijn wij naar Nederland gekomen.

Hoe bent u na uw terugkeer bij het verenigingswerk betrokken?
Begin jaren negentig werd er in Woudenberg een jonge vrouwen Bijbelstudiekring opgericht. Na enige tijd werd ik gekozen als tweede presidente. De eerste- en tweede presidente leidden om de beurt de avonden. Dat geeft ook voor jezelf een stukje ontspanning, wanneer je niet elke verenigingsavond in zijn geheel behoeft te leiden.

Was er inhoudelijk veel verschil in de bijeenkomsten daar en hier en hoe bent u daarmee omgegaan?
Ja, er waren verschillen. We gebruikten niet dezelfde Bijbelvertaling. Ik gebruikte bijvoorbeeld als enige de King James Bijbel, maar daar deden ze niet moeilijk over. Het belangrijkste was de gezamenlijke Bijbelstudie, waardoor we geestelijk verrijkt werden. Je was er ook thuis mee bezig om de volgende Bijbelstudie voor te bereiden. Je voelde dat God Zijn zegen hieraan verbond, want als wij Gods Woord openen, geef je Hem de gelegenheid om tot ons te spreken. En als wij bereid zijn stil naar Zijn Woord te luisteren, vallen verschillen weg.

Wat is voor u het belangrijkste doel van de vrouwenverenigingen?
De ontmoeting met andere vrouwen is belangrijk en het oog hebben en zorg dragen voor elkaar ook. Het hoofddoel echter is, dat we van God leren en opgebouwd worden in het geloof.

Wilt u iets over uw visuele handicap vertellen en wat dat betekent voor uw gehele leven en het actief kerkelijk meeleven, o.a. aan het leiding geven aan verenigingen enz.?
Toen de totale blindheid steeds dichterbij kwam, was ik soms wanhopig over de vraag, hoe moet het nu verder met het verzorgen van mijn gezin en het leidinggeven aan verenigingen. Toen heeft de Heere mij geleerd wat het nu werkelijk betekent om stil naar Hem te luisteren en te verstaan waarom deze moeilijke weg nodig was. Ik greep maar meteen naar een Bijbelverklaring. Ik moest het echter allemaal uit handen geven en in Zijn hand leggen. Mijn gezin groeide met mijn handicap mee. Niva, de geleidehond kwam. Zij geeft mij een grote mate van zelfstandigheid.
Wat het leiden van de vrouwenvereniging betreft. Ook dat kon en mocht ik blijven doen. Dat heeft ook weer te maken met het openen van Gods Woord en het lezen en herlezen daarvan en het stil naar Hem luisteren. Ik kon geen gebruik meer maken van enig naslagwerk, maar juist dan wil de Heilige Geest komen om mij te leren wat Hij in het betreffende Bijbelgedeelte te zeggen heeft. Gods trouw is oneindig!
Met mijn geleidehond ga ik naar de kerk. Mijn Bijbel kan niet meer mee. Onze predikant geeft mij de te zingen Psalmen door, dan kan ik deze in braille meenemen. De les die de Heere mij gegeven heeft, ‘stil naar Hem te luisteren’ wordt ook tijdens de kerkdienst in praktijk gebracht. God geeft winst uit verlies.

Heeft u hieraan nog iets toe te voegen?
Ik heb geleerd dat het goed is diep afhankelijk van God te zijn. Dat is veruit het beste.

W.C. Franken-van Daatselaar en M.L. Slot-Boot

Jubileum vrouwenvereniging ‘Febe’ te Zuilichem/Brakel

Op 20 september 2011 was het 35 jaar geleden dat vrouwenvereniging ‘Febe’ te Zuilichem werd opgericht. Dit feit hebben we als vereniging herdacht. We hebben eerst met elkaar een maaltijd gebruikt. Ds. N.A. Donselaar heeft die avond een meditatie gehouden over Febe naar aanleiding van Romeinen 16 de verzen 1 en 2. Een dienares in de gemeente, iemand die een ander helpt om de nood te verlichten. Febe was een vrouw die haar leven in dienst stelde van de gemeente met alle gaven die zij van de Heere ontvangen had. Paulus en Febe waren met elkaar verbonden door het geloof. Wat zou het groot zijn als de vrouwen van onze gemeente ook zo met elkaar verbonden zouden zijn. Mw. De Geus had een terugblik gemaakt over de afgelopen 35 jaar. Ook werden er 5 dames (waarvan één al die jaren al penningmeester is) in het zonnetje gezet in verband met hun 35 jarig lidmaatschap. Ds. Donselaar sluit deze avond af met dankgebed.

Vrouwenvereniging ‘Fébe’ uit Zuilichem/Brakel

Deze keer een vraaggesprek met mw. B.J. de Geus-van Vugt (82 jaar), die al 35 jaar lid is van vrouwenvereniging ‘Fébe’.

Mevrouw de Geus, u bent al 35 lid, dus u kunt vast wel iets vertellen over de oprichting.
Er waren in onze gemeente 35 jaar geleden geen kerkelijke verenigingen. Toen Ds. en mw. Hendriks in ons midden woonden, kwam daar verandering in. Er werd een oproep geplaatst in het kerkblad, of er belangstelling was voor een vrouwenvereniging. De eerste keer, 20 september 1976, kwamen er 45 dames bijeen. Er was dus voldoende belangstelling om een vereniging op te richten. Een week later werd de vrouwenvereniging officieel opgericht.

Hoe werd 35 jaar geleden de verenigingsavond ingevuld?
Er werd in de beginjaren door de leden zelf een inleiding gemaakt, over een gedeelte van de Bijbel. De bespreking van het gehoorde was minimaal. Na de pauze werd er een gedicht of verhaal voorgelezen en er werd ook veel gezongen. Terwijl we naar een verhaal of gedicht luisterden werd er gehandwerkt, voor de verkoping of voor jezelf.

Is er veel verschil met de huidige invulling van de avonden?
Er is niet zo heel veel verschil met 35 jaar geleden. Alleen de inleidingen worden niet meer door de leden gemaakt, maar we gebruiken nu de Bijbelstudieboekjes die door de Bond uitgegeven worden. Het is aan één kant jammer dat de leden geen inleiding meer maken, omdat het altijd erg leerzaam was om er één te maken.

Hoe ervaart u de bespreking van de vragen die bij de Bijbelstudie horen?
Ik vind de vragen vaak erg persoonlijk, maar toch kan het wel tot een goede bespreking komen. Het is weleens jammer dat de bespreking wat moeizaam verloopt.

Van die 35 jaar bent u 25 jaar secretaresse geweest. Hoe heeft u dat ervaren?
Dat heb ik ontzettend fijn gevonden. Ik ben met hart en ziel een verenigingsmens. En ik zit altijd met pen en papier klaar, dus het was voor mij geen opgave.

Wilt u tot slot nog iets meegeven aan andere vrouwenverenigingen?
De Bijbelstudies moeten het middelpunt zijn van de verenigingsavond. En het omzien naar elkaar is ook heel belangrijk, niet alleen bij ziekte, maar meeleven met elkaar is altijd fijn om te ervaren. Het is een voorrecht dat we nog in vrijheid bij elkaar mogen komen als vereniging.

Vrouwenvereniging 'TRYFENA' Lunteren

Onderstaand een vraaggesprek met het oudste lid van onze vereniging: de 96-jarige mw. H van
Hunnik-Bakkenes.

Hoe is de vereniging ontstaan?
In 1958 was ds. Boer predikant in Lunteren. Mijn man was toen ouderling en ds. Boer vond dat er maar eens een vrouwenvereniging opgericht moest worden. Mijn man was het daar helemaal mee eens en zei: ‘Het eerste lid is er al’ en dat was ik.

Maar u kon niet als eenling een vereniging beginnen?
Nee, maar ik heb om me heen dames gevraagd en na korte tijd zijn we met zo’n tien leden  begonnen. We kwamen één keer in de twee weken bij elkaar in de consistoriekamer van de kerk. Ieder bracht haar eigen kopje mee en een van de dames zorgde voor een kan met koffie.

U werd waarschijnlijk meteen als bestuurslid gekozen?
Nee, er was de eerste jaren geen officieel bestuur. We vulden de avonden met gezellig praten en met handwerken zoals breien en borduren. Deze handwerken werden later verkocht op de jaarlijkse verkoopdag ten bate van de kerk.

Werd er een bijdrage in de onkosten gevraagd van de leden?
Iedere verenigingsavond betaalden we een kwartje per persoon. Maar elke keer zat er ook een cent bij. We vroegen ons dus steeds af: ‘Waar komt toch die cent vandaan?
Tot het moment dat een zeker lid meerdere avonden afwezig was en de cent dan steeds ontbrak.

In welk jaar is de huidige vereniging ‘TRYFENA’ opgericht?
Sinds 1971 is het een officiële vereniging geworden met een volledig bestuur, waar ik als secretaresse een taak had. Ik heb dit ongeveer twintig jaar mogen doen. Ook zijn we toen hoofdstukken uit de Bijbel gaan bespreken wat tegenwoordig Bijbelstudie heet.

Was er toen ook al een landelijk hoofdbestuur?
Ja, wij hebben als vereniging ons daar bij aangesloten en gingen dan ook naar de landelijke Bondsdag. Ook gingen we als bestuur in de zomer een dagje uit. Dat was heel wat in die tijd.

Dus, even rekenen, u bent al meer dan 50 jaar lid?
Ja, ik dank de HEERE dat Hij mij de kracht gegeven heeft om zoveel jaren dit werk met blijdschap te mogen doen. Ik ben nu te oud geworden om de verenigingsavonden nog te bezoeken, maar toch voel ik me nog heel sterk betrokken met ‘TRYFENA’.
Met bijzondere avonden zoals bijv. met de kerstviering luister ik dan ook altijd mee via de kerktelefoon.

Heeft u tot slot nog iets te zeggen voor de vereniging?
Ik wens de vereniging met haar leden nog goede en gezegende jaren toe. Dat er nog goede bijbelbesprekingen mogen zijn voor de vereniging in zijn geheel maar bovenal voor een ieder persoonlijk.

E. van Grootheest-Donkelaar en A. Maassen-Heij

Jubileum vrouwenvereniging ‘Wees een zegen’ Elspeet

Het was 28 september 2010 50 jaar geleden dat de vrouwenvereniging
‘Wees een zegen’ te Elspeet werd opgericht. Ds. Zweistra spreekt op deze avond in een herdenkingsdienst over de roeping van Abram. Abram buigt voor de afgoden, maar wordt door God geroepen uit zijn land en uit zijn maagschap naar het land dat God hem wijzen zal. Hij gehoorzaamt. Elke zondag klinkt ook tot ons de eis om de zonde te verlaten. De Heere komt met een belofte: ‘Ik zal u tot een groot volk maken en u zegenen’. ‘Wees een zegen’ is een prachtige naam voor een vrouwenvereniging. Maar hoe kunt u tot een zegen zijn als u zelf niet gezegend bent geworden? In het paradijs is Adam een zegen voor de schepping. Er is harmonie! Abram krijgt ook een bevel: ‘En wees een zegen; Ik zal u zegenen om tot een zegen gesteld te worden’. Ook een vrouwenvereniging moet niet in eigen kracht haar werk doen. Dat breekt af door onze dwaasheid, omdat er een vloek ligt vanuit het paradijs. Hebt u uzelf als een vloekwaardige leren kennen? Maar God is in Zichzelf bewogen en gedenkt aan Zijn Verbond. Christus is tot een vloek gemaakt door die vloek en dood te eigenen, opdat Zijn volk de zegen zal ontvangen. Niet om mijn ijver, maar om het offer van Christus. Daarom heeft die zegen inhoud! Ben ik een vloek of een zegen? Na de dienst is er gelegenheid het bestuur te feliciteren en onder het genot van koffie met cake, een hapje en een drankje is het nog een gezellig samenzijn in een van de zalen van de nieuwe kerk.
T. de Graaf-Vink, secretaresse

Combinatie uitje en regiomiddag van vrouwenvereniging ‘Martha’ uit Rijssen

Op 17 april 2010 hebben we als vrouwenvereniging ons verenigingsuitje. We combineren dat met de regiomiddag op Urk. Om kwart voor 9 verzamelen we ons bij de Westerkerk voor een korte opening van deze dag. Even memorerend hoe we altíjd op reis zijn, en waarheen ons reisdoel is. Ook zingen we met psalm 119 vers 10 dat ‘Uw geboden op reis ons niet zouden ontbreken’. We vragen om een gezegende dag en goede gesprekken. Daarna vertrekken we richting Urk. Bij aankomst drinken we gezamenlijk koffie en vervolgens nemen we deel aan de zgn. ‘Ginkiestocht’. Een wandelroute door de smalle steegjes van Urk onder begeleiding van een gids. Deze gids (een dame van 84 jaar) laat ons op een geanimeerde wijze de mooiste plaatsjes zien. We komen langs de vuurtoren en langs het indrukwekkende vissersmonument. De vele namen die we hier lezen, getuigen van veel gevaren, zorgen en verdriet. Na een heel goede morgen gaan onze wegen naar ‘Moria’. We worden daar bijzonder hartelijk ontvangen en mogen daar onze lunch gebruiken. We krijgen van de vrouwenvereniging van Urk heerlijke soep, koffie en thee. ’s Middags bezoeken we de regiobijeenkomst in de Moriakerk. We luisteren naar ds. J.C. den Toom. Hij spreekt over: ‘De verhoring van het gebed’. Na afloop van deze leerzame middag gaan we weer richting Rijssen. Daar
sluiten we in het huis van de presidente de dag af met een gezamenlijke maaltijd. Terugkijkend is het voor ons allen een goede ervaring geweest om een regiomiddag te combineren met een uitje. Het werkt van twee kanten. Ten eerste heb je op een ontspannende dag ook een inhoudelijk gedeelte. En er gaan meer mensen mee naar een regiomiddag. Hopelijk hebben we op deze wijze andere verenigingenopgewekt om dit idee na te volgen!
H. Mekenkamp-Harskamp (presidente)

Jubileum vrouwenvereniging “Sola Gratia” te Sint Maartensdijk

Op 21 oktober 2009 vond de jubileumavond plaats van de hersteld hervormde vrouwenvereniging  “Sola Gratia” te Sint Maartensdijk. Deze vereniging werd een halve eeuw geleden opgericht met als doel “naar Gods opdracht het Woord te onderzoeken en te werken voor kerk, school en zending”.

De plaatselijke predikant, ds. J. Joppe, opende de avond. Hij liet psalm 77:7 zingen: ’k Zal gedenken, hoe voor dezen ons de HEER’ heeft gunst bewezen.
Hij las uit Romeinen 16 de verzen 1 t/m 16 en hield een meditatie over vers 12: Tryfena en Tryfosa, vrouwen die in den Heere arbeiden.
Hierna klonk psalm 115 : 1:
Niet ons, o HEER’, niet ons, Uw naam alleen zij om Uw trouw en goedertierenheên all’ eer en roem gegeven.

Voor deze avond was evangelist H. Bor uit Gent uitgenodigd. Hij las uit Lukas 15 : 8-10, de gelijkenis van de verloren penning. Hij vertelde over zijn werk in Gent, zowel in de stad als in de gevangenis. Zoals de vrouw in de gelijkenis blijft zoeken naar haar penning, zo zoekt de Heere zondaren op, ook in Gent.

Tijdens de eerste pauze was er koffie en thee met gebak.

Na de pauze werd psalm 119 : 7 gezongen: ‘k Heb and’ren al de rechten van Uw mond met lust verteld, hen vlijtig onderwezen. Ondertussen werd er gecollecteerd voor het werk van dhr. Bor in Gent.
De secretaresse blikte in vogelvlucht terug op de afgelopen 50 jaar. De vereniging werd op 8 oktober 1959 opgericht door mevr. Van der Haar. Bestuursleden kwamen en gingen. Veel is er door de jaren heen veranderd, maar Gods Woord verandert niet. Dat Woord stond al die jaren centraal.
Bijzondere aandacht kreeg mevr. M. Koopman – Hoek. Zij is al 50 jaar lid van de vereniging, waarvan 32 jaar als bestuurslid. Als aandenken aan dit jubileum krijgt ze de serie boeken van ds. Moerkerken: Uittocht, Doortocht en Intocht. Haar zoon Chris richtte ook het woord tot haar en las een gedicht voor van Nel Benschop met als titel: Ouder worden.

Na deze terugblik was er gelegenheid de presidente te feliciteren. Er waren verenigingen uit de eigen gemeente maar ook zusterverenigingen. De felicitaties gingen gepaard met geld en boekenbonnen. Hiervan wordt voor elk lid een dagboek gekocht, als aandenken aan dit jubileum.

Tijdens de tweede pauze was er fris en een hartig hapje.

De fotograaf van de plaatselijke krant was aanwezig en maakte een foto van de huidige leden van de vereniging.

Na de pauze beantwoordde dhr. Bor de vragen die aan hem gesteld werden.

De presidente las een gedicht voor van ds. Ledeboer: Uit de Bron.
Dhr. H. Bor liet psalm 67 : 2 zingen: De volken zullen U belijden, o God, u loven al te zaâm! Daarna sloot hij de avond af met dankgebed.

Op de uitnodiging voor deze avond stond te lezen: Soli Deo Gloria
Hier willen we ook mee eindigen: God alleen de eer!
P. Joppe-de Waard

 

  • © hersteld hervormde kerk 2017

Ontwerp en realisatie: